Ospa

• Home
• Forum
• Kontakt

Ospa

Najbardziej powszechną chorobą u dzieci jest ospa wietrzna – bardzo zaraźliwa, spowodowana wirusem, który wywołuje ogólne zakażenie organizmu. W większości przypadków ma dość łagodny przebieg. Ciężej przechodzą ją natomiast dorośli.

Przyczyny i objawy ospy

Ospa wietrzna jest chorobą wywołaną przez wirusa. Jej przechorowanie daje trwałą odporność. Jednak należy pamiętać, że po wyleczeniu objawów, wirus pozostaje :uśpiony” w organizmie i w chwili obniżonej odporności może dojść do jego reaktywacji i w rezultacie zachorowania na półpaśca. Większość ludzi przechodzi ospę wietrzną w dzieciństwie, ma wtedy zazwyczaj dość łagodny przebieg i rzadko dochodzi do powikłań. Zarażenie wirusem następuje przez kontakt z chorą osobą – drogą kropelkową lub poprzez bezpośrednie zetknięcie się z wykwitem wywołanym ospą. Okres wylęgania choroby to średnio 14 dni. Osoba chora zaraża od 2-3 dni przed pojawieniem się wykwitów, do czasu aż wszystkie objawy ustąpią. Na początku pojawia się gorączka, ból głowy oraz ogólny spadek formy. Następnie na skórze zaobserwować możemy czerwone plamki, zmieniające się stopniowo w grudki, pęcherzyki, krosty, a na końcu strupy, które wysychają i odpadają. Najwięcej zmian zwykle umiejscowionych jest na tułowiu, zajmują też twarz, kończyny, rzadziej stopy, dłonie i jamę ustną. Powodują także świąd.

Leczenie i profilaktyka

Leczenie w przypadku ospy wietrznej polega na łagodzeniu objawów, w szczególności świądu. Pomocne w tym są kąpiele odkażające np. w letniej wodzie z dodatkiem sody czy nadmanganianu potasu. Stosuje się leki przeciwgorączkowe (z wyjątkiem salicylanów, np. aspiryny) oraz preparaty wspomagające odporność. Podczas ospy zaleca się pozostanie w łóżku i odpoczynek. Istnieją szczepienia ochronne przeciwko ospie wietrznej, można także próbować ograniczać kontakt z zarażonymi wirusem, w praktyce jest to jednak trudne, zwłaszcza, że choroba ma długi okres zaraźliwości, zaczynający się jeszcze przed wystąpieniem objawów. W przypadku osób z dużym ryzykiem powikłań, które miały kontakt z osobami chorymi, stosuje się podawanie surowicy.

Ospa czarna

Niegroźna ospa wietrzna jest czasami mylona z ospą czarną – śmiertelnie groźną chorobą, należącą jednak do grupy eradykowanych (uznanych za całkowicie wytępioną). Ostatni przypadek zachorowania na nią odnotowano w 1978 roku. Cechuje się ona wysoką śmiertelnością. Zakażenie w ospie czarnej rozszerza się na węzły chłonne, szpik kostny, śledzionę. Występują dreszcze, wymioty, gorączka. Wysypka ma najczęściej odmianę pęcherzykowatą, a po odpadnięciu strupów pozostają szpecące blizny. Zmiany tego typu mogą też zajmować fragmenty układu trawiennego. Pod koniec XVIII wieku wynaleziono szczepionkę, pozwalającą skutecznie walczyć z chorobą. Ospa czarna była tez wykorzystywana jako broń biologiczna – z racji na wysoką śmiertelność, błyskawiczne rozprzestrzenianie się , trudności w rozpoznaniu na wczesnym etapie. Jest jedyną chorobą, którą Światowa Organizacja Zdrowia uznała za całkowicie eradykowaną.